Hobisel Şeyler

Heyyo! 
Bu girişin elbette bir sebebi var. Ki o da sınavların bitmiş olmasından dolayı içimde beliren mutluluk. 
Acaba bir ben miyim şu sınavların bitmiş oluşuna çok çok sevinen 😀 
Okul bittiğinde özlemeyeceğim tek şey sınavlar olacak. Kesinlikle ve hiç şüphesiz ♡
Neyse daha fazla sınavdan söz edip mutluluğumuza gölge düşürmeyelim 😀

Son bir -daha fazla da olabilir, bilemiyorum – yıldır penye ip çılgınlığıdır gidiyor. Muhakkak görmüşsünüzdür. Ben de bu çılgınlığa -her şeyde olduğu gibi!-katılıverdim.
Örmeyi çok seviyorum. Elime geçen her ipi değerlendirmeye çalışıyorum. İnce kalın dinlemeden hunharca örüyorum. Bir ara da amigurumi olayına fena sarmıştım. Deliler gibi model çözmeye çalışırdım. Ör sök ör sök…
Penye ip olayına gelecek olursak, kalın bir ip olduğu için diğer iplere nazaran daha çabuk ürüyor eldeki iş. Ee hal böyle olunca kısa sürede birçok şey örülmüş oluyor. Benimkide o hesap. Ne gördümse ördüm, çabuk ürüyor ya 😀

Yukarda görmüş olduğunuz kalemlik ve nicesi su kuyusu niyetiyle satıldı elhamdulillah. Birçok gönle tebessüm olabilmek niyetiyle üretiyor olmak, en güzeli bu olsa gerek ♡

Bu çantayı kardeşim için ördüm, ilk çantam. Acemi işi oldu biraz. 

Bu iki el çantası da hediye idi. Biri arkadaşıma, diğeri komşumuza 🙂

Bu masa düzenleyici -evet bu ismi ona ben vermiş olabilirim, ama neyi eksik diğer masa düzenleyicilerden 😀 – ve de kalemlik de halihazırda benim kullandıklarım. 
Emek verdiğim her şeyi severek yapmaya çalışıyorum. Seviyorum.
Sevginin gücüne inanın!
Velhasıl neymiş, abartmayı seviyormuşum.

Bazı Şeyler Yürekle Sezilir ❤

“Bazı şeyler yürekle sezilir.”

Yüreğimin böyle bir marifeti olduğunu bilmezdim. Ta ki güzel insanlar hayatıma girene kadar. Yüreğime bu sezgiyi yerleştiren güzel insanlardan biri de, blog mecrasında tanış olduğum, sevdiğim, çok çok sevdiğim Ablam KiremitHanem ❤ 
Bir yazıma “Sana ufak bir paket gönderdim” şeklinde bir yorum bırakmıştı. 
Bir mektup, bir kart… Her ne olursa olsun çok mutlu olacaktım, biliyordum. Zira yeri bende çok farklı ablamın. İçtenliği ve samimiyeti öyle güzel sirayet etti ki kalbime, çokça seviyorum onu. Garipsemeyin hemen yahu! İnsan hiç görmediği, yüz yüze yahut telefonda görüşmediği birini pek tabii sevebilir. Ben mesela, seviyorum. Nadirdir böyle sevilebilecek insanlar. Nadirliğinden ötürü de buldu mu kaybetmek istemezsin. İşte öyle bir şey.
Beni yazmam için destekleyen ve teşvik eden nadirlikte de bir insan kendisi. 
Siz söyleyin, nasıl sevilmez, nasıl sezilmez güzelliği, samimiyeti, sevgisi…
Ve işte,
Kendisi küçük, mutluluğu büyük olan kutu;

Yüreği güzel ablam,
Mesafelere aldırış etmeden kalbime dokunduğun için çok teşekkür ediyorum. Seninle yollarımızı birleştiren Rabbe sonsuz şükürler olsun.
Dualarımdasın inşaAllah;
Güzelliğin daha çok insana ulaşsın için, 
Aramızdaki muhabbet daim olsun için,
Ve en çok da Rabbim sana cennet kapılarını aralasın için…
Sevgiler